Հայտնիներ

Շառլ Ազնավուրը (իսկական անունը՝ Վաղինակ Ազնավուրյան , 1924–2018) հանդիսանում է 20-րդ դարի համաշխարհային մշակույթի ամենանշանակալի դեմքերից մեկը։ Նա ոչ միայն հանճարեղ շանսոնյե էր, այլև տաղանդավոր դերասան, հասարակական գործիչ և իր պատմական հայրենիքի՝ Հայաստանի մեծագույն պաշտպանն ու նվիրյալը։ 1998 թվականին «CNN»-ի և «Time» հանդեսի հարցումներով Ազնավուրը ճանաչվել է «Դարի արտիստ» ՝ առաջ անցնելով Էլվիս Փրեսլիից և Բոբ Դիլանից։ 1. Արվեստի ճանապարհը. Ֆրանսիական շանսոնից մինչև Հոլիվուդ Ա

Անանիա Շիրակացին (610–685) հայ միջնադարյան գիտության ամենապայծառ դեմքն է, ում հաճախ անվանում են «Հայկական Նյուտոն»  կամ «Տիեզերագիտության հայր» : Նա առաջին հայ գիտնականն է, ով համակարգեց բնական գիտությունները՝ աստղագիտությունը, մաթեմատիկան, աշխարհագրությունն ու տոմարագիտությունը՝ դնելով հայկական ճշգրիտ գիտությունների հիմքը։ Շիրակացու աշխատությունները ոչ միայն հայկական, այլև համաշխարհային գիտական մտքի բացառիկ նմուշներ են, որոնք դարերով առաջ էին իրենց ժամանակից։ 1. Աստղագիտությ

Բենիամին Մարգարյանը (1913–1985) հայ նշանավոր աստղագետ է, Բյուրականի աստղադիտարանի հիմնադիր կազմի անդամ և տեսական ու դիտողական աստղագիտության մեծագույն վարպետ։ Նրա գիտական գործունեությունը կենտրոնացած էր գալակտիկաների կորիզների ակտիվության և դրանց էվոլյուցիայի վրա։ 1. Ի՞նչ է «Մարգարյանի շրջահայությունը» (First Byurakan Survey) 1965 թվականին Բյուրականում Բենիամին Մարգարյանը ձեռնամուխ եղավ մի աշխատանքի, որը նմանը չուներ աշխարհում։ Օգտագործելով 1 մետրանոց Շմիդտի դիտակը և հատուկ

Վիկտոր Համբարձումյանը (1908–1996) 20-րդ դարի խոշորագույն աստղաֆիզիկոսներից է, ում գիտական հանճարը Հայաստանը դարձրեց համաշխարհային աստղագիտության կենտրոններից մեկը։ Նա Բյուրականի աստղադիտարանի հիմնադիրն է և տեսական աստղաֆիզիկայի նոր ուղղությունների ստեղծողը։ Որպես Հայաստանի ազգային հերոս և Գիտությունների ակադեմիայի բազմամյա նախագահ, նա կերտեց ժամանակակից հայկական գիտության դեմքը։ 1. Գիտական հեղափոխությունները և Տիեզերքի էվոլյուցիան Համբարձումյանի աշխատությունները հիմնարար նշան

Պարիս Միսակի Հերունին (1933–2008) հայ նշանավոր գիտնական է, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր և ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս։ Նրա անունը ոսկե տառերով է գրված համաշխարհային ռադիոֆիզիկայի պատմության մեջ՝ շնորհիվ նրա հեղափոխական գյուտերի և հայագիտական համարձակ տեսությունների։ 1. Գիտական գլուխգործոցը. ՌՕԴ-54/2.6 (Հերունու հայելային դիտակը) Հերունու ամենամեծ գիտական ձեռքբերումը Արագածի ռադիոօպտիկական դիտակն  է, որն իր տեսակի մեջ եզակի է աշխարհու

Ալեքսանդր Մանթաշյանցը հայոց պատմության ամենանշանավոր գործարարներից և բարերարներից է ում անունը դարձել է առատաձեռնության խորհրդանիշ։ Լինելով իր ժամանակի «նավթային արքաներից» մեկը նա իր հսկայական կարողությունը նպատակաուղղեց հայ մշակույթի կրթության և եկեղեցաշինության զարգացմանը։ Մանթաշյանցի շնորհիվ են կրթություն ստացել հարյուրավոր հայ տաղանդավոր երիտասարդներ այդ թվում՝ Կոմիտասը ։ Նրա միջոցներով կառուցվել են դպրոցներ թատրոններ և եկեղեցիներ (օրինակ՝ Փարիզի հայկական եկեղեցին)։ Մա

Սերգեյ Փարաջանովը (Սարգիս Փարաջանյան, 1924-1990) հանճարեղ կինոռեժիսոր է, սցենարիստ և նկարիչ, ում անունը դասվում է համաշխարհային կինեմատոգրաֆի մեծագույն վարպետների՝ Ֆելինիի , Տարկովսկու և Անտոնիոնիի կողքին։ Նա ծնվել է Թբիլիսիում, սակայն իր ստեղծագործական հոգին և մշակութային ինքնությունը մշտապես կապված են եղել Հայաստանի հետ։ Փարաջանովը ստեղծեց մի բոլորովին նոր կինոփիլիսոփայություն՝ «պոետիկ կինոն», որտեղ դասական սյուժեն զիջում է իր տեղը կենդանի կտավ հիշեցնող կադրերին, սիմվոլն

Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցը հայոց պատմության ամենախոշոր երևույթն է, ում հանճարը կանխորոշեց հայ ժողովրդի հարատևումը հազարամյակների հորձանուտում։ 405 թվականին հայոց այբուբենի ստեղծմամբ Մաշտոցը ոչ միայն հիմք դրեց հայ դպրությանն ու գրականությանը, այլև ստեղծեց մի հզոր հոգևոր զենք, որը պաշտպանեց ազգը ձուլումից և կորստից։ Նրա առաքելությունը սկսվեց այն գիտակցումից, որ առանց սեփական գրի ու լեզվի՝ ժողովուրդը դատապարտված է հոգևոր գերության։ Մաշտոցի գիտական և հոգևոր սխրանքը չափազանցված չէ անվան

Կոմիտասը (Սողոմոն Սողոմոնյան) հայոց մշակութային ինքնության հիմնասյունն է, մի Մեծություն, ում առաքելությունը դուրս էր սովորական արվեստի սահմաններից։ Նա այն հանճարն է, ով աշխարհին հայտնագործեց հայ երգի բնական մաքրությունը։ Կոմիտասի ամենամեծ գիտական սխրանքը հայկական հնագույն նոտագրության՝ խազերի վերծանմանն ուղղված նրա տիտանական աշխատանքն էր։ Նա համոզված էր, որ խազերի մեջ է թաքնված հայ երաժշտության նախնական, անխաթար հիմքը, և իր ողջ կյանքը նվիրեց այդ գաղտնագրերի բանալին գտնելուն։

Մարտիրոս Սարյանը ոչ միայն հայ նկարչության ամենանշանավոր դեմքն է, այլև այն արվեստագետը, ով վերագտավ Հայաստանի վիզուալ ինքնությունը 20-րդ դարասկզբին։ Նրա արվեստը պարզապես գեղանկարչություն չէ, այն լույսի փիլիսոփայություն է, որտեղ հայկական լեռներն ու արևը ստանում են կենդանի շունչ։ Ծնվելով Նոր Նախիջևանում և կրթություն ստանալով Մոսկվայում՝ Սարյանը կարողացավ համադրել արևելյան էկզոտիկան, եվրոպական մոդեռնիզմն ու հայկական հնագույն ավանդույթները։ Նրա կտավները «պայթյուն» էին այն ժամանակվ

Ալեքսանդր Թամանյանը (1878–1936) հայ ճարտարապետության պատմության ամենաառանցքային դեմքերից է որի տեսլականի շնորհիվ Երևանը գավառական քաղաքից վերածվեց արդիական և ինքնատիպ մայրաքաղաքի: Նրա գործունեությունը հիմնված էր ազգային ավանդույթների և համաշխարհային քաղաքաշինական առաջադեմ փորձի ներդաշնակ համադրման վրա: Ճարտարապետական տեսլականը և Գլխավոր հատակագիծը 1924 թվականին Թամանյանը հաստատեց Երևանի առաջին գլխավոր հատակագիծը որը նախատեսված էր «պարտեզ-քաղաքի» հայեցակարգով: Նա վերագտավ հայկ