Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցը հայոց պատմության ամենախոշոր երևույթն է, ում հանճարը կանխորոշեց հայ ժողովրդի հարատևումը հազարամյակների հորձանուտում։ 405 թվականին հայոց այբուբենի ստեղծմամբ Մաշտոցը ոչ միայն հիմք դրեց հայ դպրությանն ու գրականությանը, այլև ստեղծեց մի հզոր հոգևոր զենք, որը պաշտպանեց ազգը ձուլումից և կորստից։ Նրա առաքելությունը սկսվեց այն գիտակցումից, որ առանց սեփական գրի ու լեզվի՝ ժողովուրդը դատապարտված է հոգևոր գերության։ Մաշտոցի գիտական և հոգևոր սխրանքը չափազանցված չէ անվան

Երևանի ամենաբարձր և տեսանելի վայրերից մեկում վեր է հառնում Մատենադարանը՝ հին ձեռագրերի աշխարհի ամենախոշոր պահոցներից մեկը: Այս կառույցը ոչ միայն թանգարան է այլև գիտական կենտրոն որտեղ պահպանվում են հազարավոր ձեռագիր մատյաններ պատմության փիլիսոփայության բժշկության և արվեստի մասին: Շենքի առջև տեղադրված է հայոց գրերի ստեղծող Մեսրոպ Մաշտոցի արձանը իսկ մուտքի մոտ կանգնած են հայ մեծագույն մտածողների քանդակները: Մատենադարանը հայ ժողովրդի հոգևոր հզորության և գրավոր ժառանգության խորհրդ